Sesión 23. Todo es un sinsentido – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión 23. Esto es un sinsentido
— Perspectiva de Farlee

Empezamos sin Oroko y dándonos cuenta de la situación: yo gigante, luminiscente, agotados y algo desorientados, Silge escucha unos pasos que escapan hacia otra dirección así que Kanelitah decide ir detrás de esos pasos y todos le seguimos. Al dar pasos más grandes puedo avanzar más que mis compañeros así que consigo avanzar lo suficiente como para ver que tenemos dos caminos. De uno de ellos puedo escuchar a Hemez y se lo comunico a mis compañeros para ver que quieren hacer, pero no hay decisión ante el miedo. De repente escuchamos la voz de Oroko cantando una estrofa de una canción que no entendemos de donde proviene, porque parece ser que viene desde Kanelitah. Ella parece tan sorprendida como nosotros, así que no entendemos nada. Jimjar tiene la teoría de que se la ha comido, aún no la descartamos.

Decido seguir por el camino donde le escucho a él ¿Por qué? Simplemente porque me apetece quemarlo lentamente. Kanelitah sigue por el otro camino donde encuentra una puerta y gracias a un pincho que tenía guardado puede abrirla. Mientras tanto yo sigo por ese camino donde primero pierdo la luz y segundo vuelvo a mi tamaño original, lo cual hace que mi sentido de la valentía disminuya también. Sigo hacia adelante aventurándome en la oscuridad y palpando para poder orientarme de alguna manera. Encuentro una zona con mesas donde siento que hay cosas encima. Sé que cerca mía está Silge, así que le digo que venga, porque él a diferencia mía puede ver y me puede ayudar. Todo lo que hasta ahora he ido palpando me ha parecido bastante interesante y necesito orientación, necesito saber más.

Mientras tanto Kanelitah abre la puerta y puede ver más caminos donde hubo movimiento en esos senderos, vuelve hacia atrás sobre sus pasos para comunicarnoslo y Sarith de repente sale corriendo gritando por Oroko, así que todos vamos en esa dirección. En mi caso voy completamente obligada, porque me interesaba mucho lo que había en esa zona… sé que podía tener provecho todo lo que había ahí, pero Silge cree que para permanecer con vida lo mejor es salir huyendo. Está claro que discrepo, pero no me queda más remedio, así que nos dirigimos hacia los gritos de Sarith para ver que está pasando. Kanelitah se queda atrás por si ocurre algo. Encontramos a Oroko tirada entre las setas y sin sentido. Hago una poción para despertarla, no me siento muy segura con lo que acabo de hacer, pero mejor eso a que siga en coma… mi sentido de la aventura solo dice (¡venga! ¡Hemos venido a jugar!)

¡Lo conseguimos! Se ha despertado… aunque diciendo cosas sin sentido… caídas, volteretas, un tambor, gente aplaudiendo… algo de unos cangrejos…(creo que he metido la pata con la poción). Está claro que le dura lo que ha soñado mientras estaba inconsciente. Ahora que Oroko está despierta y sabemos lo que hay detrás de la puerta y lo que había en la zona donde estábamos Silge y yo -llamémosle “cocina”- tenemos que tomar una decisión sobre a donde ir. Muy a mi pesar la idea de la mayoría es escapar hacia la puerta que encontró Kanelitah. Ideamos varias estrategias en caso de encontrarnos enemigos por el camino. En todo momento sabemos que todo esto puede ser una trampa y que probablemente no estamos tomando la decisión correcta, pero de alguna forma hay que salir de aquí.

Empezamos a escapar en esa dirección cuando de repente Kanelitah ve el pie de un derro, a lo que Buppido sabiendo que es de su misma raza desconfía tanto como nosotros. Venía precisamente de la puerta a la que ibamos asi que decidimos desviar nuestro camino hacia la “cocina”. Ahí podemos encontrar varias pociones y accesorios de magos… ¡Sabia que este sitio era el que yo necesitaba! Cogemos varias cosas a correr como locos y podemos localizar una puerta a continuación. Kanelitah se dirige a ella y puede escuchar que en esa zona se escucha gente hablando y sonidos como chocando copas… ¿Qué? ¿¡Pero a donde nos lleva esa puerta!? Kanelitah solo con escuchar copas ya le brillan los ojos… Esto me da que va a ser otra aventura completamente loca… ¿hemos venido a jugar o a morir?

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *