Sesión 33. Demogorgon, Quasit, Misterio de Agua… Un día tranquilo a estas alturas – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión Sesión 33. Demogorgon, Quasit, Misterio de Agua… Un día tranquilo a estas alturas – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

— Perspectiva de Oroko

Bueno, pues como nos va la marcha, al oir a un derro con voz demencial gritando algo tan guay como “Demogorgon, Demogorgon” ¿qué es lo que hacemos? Pues ir hacia él, claro que sí, es un plan sin fisuras… El tipo está en un alto, al lado de una “escultura” de piedra que representa algo humanoide y que crece por momentos, es todo muy raro, o sea, lo normal por aquí. Cuando ve que nos acercar intuye cierto peligro y se hace invisible, Silge le dispara con la ballesta para que no se vaya muy lejos, pero falla, así que nada, nos preparamos para el inevitable combate.

Yo establezco una conexión telepática con Narrak, el derro zumbado, para ver qué está haciendo y me entero de que es el responsable del caos que vimos en Gracklstugh (lo del gigante con 2 cabezas y la gente diciendo cosas sin sentido), que lo ha hecho como primer punto en su intento por devolver a la vida al Demogorgon, para que después acabe con todo; se lo traslado a mis compis para intentar acabar con este loco y ahí vamos: Como no vemos a Narrak, Kanelitah y Farlee lanzan unos conjuros a la zona donde le vimos por última vez con resultados bastante malos, aunque Farlee consigue hacer que vuelva a ser visible; el resultado del uso de magia consiste en que Kanelitah se hace más resistente al daño y que Farlee sólo puede lanzar conjuros de nivel 1 (desde luego no es tan guay como que yo sea aún más pequeño que antes)

Ahora que volvemos a ver al derro, Silge, Breina y Jimjar intentan acabar con él con su arco y sus ballestas, y le hacen bastante daño pero el tipo sigue en pie. Como represalia conjura unos rayos dentro de la cueva y los lanza hacia donde están Kanelitah y Silge, y les hace mucho daño (a Silge más que a Kanelitah) y nos grita que “no seais absurdos, unios o huid”, obviamente no le hacemos caso. Yo le lanzo un hechizo “hacer añicos” y le doy de pleno, tanto a él como a la estatua, pero el tío sigue en pie aunque ya se le empieza a notar cierta debilidad, eso sí la estatua se rompe un poco; la consecuencia de usar la magia hace que ahora yo sea invisible del todo y encima mudo (NOOOOOOOOO!!!!!!!). Luego Kanelitah se acerca a Narrak, a pesar del aura necrótica que rodea a la estatua y a Narrak y que hace que el derro cambie puntos de daño de Kanelitah para recuperarlos él, y le da un par de puñetazos que le dejan inconsciente, pero no parece que esté muerto del todo; al estar en una zona necrótica, Kanelitah empieza a oir voces en su cabeza que llaman al Demogorgon, y por un momento parece que la locura va a hacer mella en ella, pero consigue ser más fuerte y no sucumbe en la locura.

Ahora que todo parece acabado contacto con Silge para que me recoja y me lleve (total soy pequeñito, no peso mucho); por su parte Kanelitah acaba de romper la estatua que ya no tienen figura humanoide y le pide a Silge que remate al derro, por si acaso resulta que no está muerto del todo y evitar que resucite, lo hace y el área necrótica desaparece. Farlee nos dice que ya puestos podemos revisarle los bolsillos para ver si tiene cosas guays, Kanelitah ve una cadena con una hermosa llave de hierro al cuello y la coge; también tiene unos cachos de piedra y algunos papeles rotos, además de una ballesta de repetición y de unas lanzas cortas muy chulas (como nadie las quiere, Kanelitah las coge para venderlas en cuanto pueda), y Breina dice que quiere la “ropa sexi del derro”.

Kanelitah también ve que en la zona del escritorio hay como un cofrecito que puede corresponderse con la llave y va hacia allí, de camino ve que cerca de la estatua que rompimos hay otra estatua más pequeñita con marcas similares a las del suelo y que tiene el nombre Dorhum (es el gigante que conocimos en el mercado, el que tenía 1 sola cabeza, parece que Narrak estaba intentando hacer que le saliera otra cabeza); al abrir la caja encuentra un botecito cuqui con un ungüento que pone Keghton y unos libros hechos con el hongo trilimak en el que hay hechizos (luego se los da a Farlee), al cogerlos caen un par de hojas de papel: una con los nombres de los gigantes que encontramos en el mercado y otra con una nota escrita en algo parecido a enano y que dice algo así como que Droki estaba colaborando con Narrak, pero Kanelitah no consigue descifrarlo bien porque está escrito muy malamente. Investigando encontramos la entrada a unos túneles pequeñitos entre unas raíces, cerca de ahí detectamos una pisadas similares a las anteriores que salen del túnel hacia el interior de la cueva en la que estamos; yo me ofrezco a entrar e investigar lo que hay y Breina me acompaña… son unos túneles larguísimos, pasamos dentro muchísimo tiempo, hasta que oimos unas voces/risotadas que Breina dice que son 3-4 criaturas y que al menos 2 de ellas están peleando entre sí; ante este panorama Breina quiere acercarse un poco más (¿WTF?) y yo (haciendo un poco de ruido) con ella, hasta que vemos a 4 criaturas muy pequeñitas, feas y con aspecto de lagarto/goblin con escamas, garras y 2 alas rojas pequeñas, 2 están peleando con sus garras y nos quedamos mirando; al cabo de un rato se convierten en murciélagos y siguen peleando hasta que uno se ve perjudicado y los otros 2 los separan, y vuelven a su forma inicial.

Al hablar identifico que hablan en un idimoa infernal o abisal, en cualquier caso son criaturas demoníacas y decidimos retirarnos y volver con los demás, pero hacemos mucho ruido (Breina) y 3 de las criaturas vienen corriendo hacia nosotros para atacarnos, así que no nos queda más remedio que pelear aquí apretaditos. Breina consigue encajar el arco en el túnel y dispara flechas sin moverlo, yo ataco con la ballesta y les damos a 2 de las criaturas, una cae, la otra sigue, quedan 2 que atacan y muerden a Breina, que se enfada y ataca con la espada corta y yo con la ballesta, les damos pero siguen vivas; nos vuelven a atacar y muerden a Breina que ahora siente los efectos del envenamiento, que hacen que se enfade y vuelve a atacar con la espada y yo con la ballesta, les damos y conseguimos matarlos (la última en morir gritó algo que no entendimos, pero no sé a quién…).

Después de todo esto, Breina con su envenenamiento intenta coger el arco, y yo me llevo una criatura para enseñársela a mis compañeros a ver si saben que son, porque estaban en el túnel del que salió Droki, y volvemos con los demás. Al llegar, unas cuantas horas después, yo ya soy visible y les enseño la criatura que me llevé, a ver si saben qué es, Kanelitah dice que es un quasit, y Farlee añade que suelen ser familiares de bruj@s, ups! No hay forma de saber si lo son, pero les cerramos los ojos por si acaso. Por otro lado, durante nuestra aventura en los túneles, Farlee conectó con Ragnar y vio que seguía por unos túneles y vio una puerta de barrotes de hierro que bloquea el acceso a otros túneles. Al juntarnos con los demás, vuelve a conectar y ve que llega a una zona más abierta en la que hay un riachuelo. Llegados a este punto, decidimos comer un poco y descansar, que ya va siendo hora, y mientras vamos pensando qué hacer a continuación; decidimos que vamos a ir por el camino que está haciendo Ragnar.

Avanzamos por el camino de Ragnar durante horas hasta llegar a una zona en la que hay como un barricada hecha con piedras en uno de los laterales; decidimos pasar de hacer algo con esa barricada y seguir adelante. Llegamos a la puerta que vio Ragnar, y yo me asomo por si puedo ver lo que hay al otro lado, pero no veo muy bien qué hay detrás, sí veo que el suelo es como el del resto de las salas hasta un punto y luego hay hecho un camino con escombros y columnas, y al final hay unas luces como de hongos, otra cosa que noto es un olor muy fuerte a almizcle, pero muy fuerte. Pasamos de este camino y seguimos por donde fue Ragnar.

Llegamos a un punto en el que hay una bifurcación y Silge busca huellas de Droki para ver si sabemos por dónde ir, pero no ve ninguna, eso sí, en el camino principal hay huellas pero que van en dirección contraria, así que seguimos por ahí hasta llegar a la zona con agua que vio Farlee, el agua tiene la misma pinta que la del lago oscuro y forma una poza con unos caminos que van por los laterales de la poza, un camino va hacia arriba y el otro va a la misma altura que estamos, y al otro lado se abren otra vez los túneles, pero en distintos niveles. Al asomarnos al agua, vemos que la parte superior está clara y hacia el fondo se oscurece mucho y en algún punto hay como un vórtice. Ahora Farlee vuelve a contactar con Ragnar para ver por dónde va y si nos ayuda a decidir por dónde seguir, pero sólo ve más túneles.

Con esta falta de información, decidimos ir por el camino que sube con cuidadito, pero de pronto aparece un géiser que llega hasta el techo y dentro se ve una figura, un misterio de agua que nos quiere llevar con él, de hecho intenta agarrar a Kanelitah, pero no consigue agarrarla, y por la sorpresa y el susto echamos a correr hacia delante para salir cuanto antes del túnel; vuelve a intentar agarrar a Silge, pero falla; luego vuelve a intentar agarrarnos y me alcanza y me lleva hacia dentro del géiser, Kanelitah mete el bastón en el géiser para que lo agarre y lo consigo, pero algo mal, así que ahora tienen que hacer trabajo en equipo y tirar todos para sacarme, la idea es que Kanelitah, Breina y Silge tiren del bastón y Farlee me recoja… Resultado: Tiran de mí y al ver que el bastón se mueve, yo me agarro con todo al bastón y no me suelto (menos mal, porque Farlee se movió en dirección contraria a donde yo iría, y me pegaría contra la pared), así que el bastón ahora pesa y arrastra a todos hacia abajo, a no ser que consigan hacer la fuerza suficiente para compensar mi peso: lo consiguen!!

Esta es la situación: Kanelitah, Silge y Breina están muy en el borde agarrando el bastón del que cuelgo, Farlee intenta ayudarnos tirando del grupo hacia la pared, así que coge a Breina de la cintura y tira con la fuerza suficiente para salvar la situación, yo me pongo de pie en el camino y Farlee saca su pose más chulesca mostrando lo orgullosa que está de sí misma. Gratitud eterna Farlee! El misterio del agua intenta atrapar otra vez a alguien, en este caso es Kanelitah, pero falla; y en su último intento de agarrar a alguien vuelve a ir a por mí, pero esta vez falla, y salimos de esa zona. Y todo esto para llegar a una bifurcación (otra más) en la que no detectamos pisadas de Droki, porque decidimos subir porque sí, sin mirar; hay huellas pero genéricas, las que vienen de la izquierda tienen restos verdes, como de hongos… ¿Por dónde iremos? (parece que gana ir hacia la izquierda, hacia los hongos)

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca

Sesión 32. Alguén dixo Demogorgon? – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión Sesión 32. Alguén dixo Demogorgon? – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

— Perspectiva de Silge

Despois de recuperarnos do combate anterior seguimos explorando na busca dos nosos obxectivos. Avanzamos por un dos túneles da esquerda no que detectamos unhas pegadas que identificamos como de derro. Chegados a una bifurcación as pegadas veñen da dereita polo que decidimos coller ese camiño. Farlee envía a Ragnar pola outra bifurcación para ver se estamos a tomar o camiño errado. Chegamos a unha sala na que percibimos certo cheiro a xofre ademáis de restos como de que alguén estaba a comer nesta zona. Oroko avanza con valentía e transmítenos unha idea do que hai na sala. Ó fondo vense unhas tenues luces que se moven, como dunha fogueira. K’nelitah tamén avanza e escoita unhas voces na distancia. Non son voces de conversa, están a cantar. Breina tamén avanza mentre Silge acompañá a Farlee na escuridade que os rodea. O grupo móvese en silencio tratando de non ser descuberto. Breina que se pon en cabeza dase conta de que o chan é bastante inestable. Oroko achégase e confirma que se atopan diante dunha trampa. Un pozo cavado no chan e cuberto con algún tipo de tapa non moi resistente. Semella que a trampa non ocupa toda a superficie da sala senón que nos bordes, pegadiños ás paredes, hai un par de carreiros que parecen seguros.

Breina, que segue indo en cabeza, detecta ademáis a presenza duns fungos que reaccionan ó movemento ó seu redor cun son estridente, como dun grito, e que a miúdo se utilizan a modo de alarma.

K’nelitah e Farlee avanzan por un dos laterais da trampa e chegan ó final sen seren detectadas polo fungo alarma nin atopar ningunha outra trampa. Silge avanza pola outra beira da trampa tamén ata o final e percibe unha leve respiración que identifica como algún tipo de besta que se atopa no seu camiño.

Nese momento Jimjar, como boa axente do caos que é, decide nunha sorte de ruleta rusa atacar ó fungo coa sua besta. Non consegue tumbalo dun só impacto polo que Oroko tamén o ataca coa súa propia besta. O fungo segue sen caer e comeza a emitir un berrido que retumba en toda a caverna. Do outro lado comezan a escoitarse ladridos e sons de bestas que rabuñan nunha porta. As voces que antes estaban cantando comezan a berrar “Demogorgon!!!”. K’nelitah remata ó fugo cos seus puños. O grupo decide entón volver sobre os seus pasos e utilizar a trampa no seu favor, como un tipo de barreira contra o inimigo.

Nese momento un eco di “quén anda ahí?”, como unha voz dobre que provén do fondo da sala. Alguén berra en infracomún “INTRUSOS” e os cánticos cesan de súpeto e comezan a escoitarse sons de armas. Una das voces continúa cos cánticos “Demogorgon, Demogorgon, Demogorgon…”.

Un dos cans liberados avanza cara a K’nelitah e esta ataca cos seus puños para defenderse. Tras impactar decide recuar e atravesar a trampa xunto co resto do grupo. Farlee intenta durmir ó can usando un dos seus conxuros que por pouco non consegue o seu obxectivo. O que si sucede é que Farlee deixa un rastro rosado ó seu paso facilitando ós seus compañeiros a súa localización, cousas do Faerzress.

Entre Silge e Breina conseguen derrubar ó can cos seus disparos. Xusto nese intre unha xiganta aparece á altura do corpo do can amosando interese no rastro rosado que deixa Farlee. Oroko lanza uns susurros disonantes que conseguen danar ó inimigo. K’nelitah ataca ca súa onda e tamén consegue impactar nun derro que se achegaba.

Farlee decide entón facer uso do seu novo poder e lanzar unha enorme bola de lume que impacta tanto no derro eliminandoo no instante como na xiganta. Silge aproveita o flash de luz temporal para atacar ca súa besta e impactar na xiganta que está considerablemente enfadada.

Breina avanza sobre a trampa e intenta atacar pero os derros atacan cos seus arcos e conseguen prender a tapa da trampa facendo caer a Breina no pozo rodeada de ácido. Oroko recolle a corda que leva Silge e lánzalla hábilmente a Breina que consegue suxeitala. K’nelitah turra rápidamente da corda sacando a Breina do ácido e do pozo.

Mentres Farlee, Breina e Silge avanzan, a xiganta volve aparecer en escena, lanza una corda e consegue atrapar a Oroko e atraelo cara a ela pouco a pouco. Jimjar consegue liberar a Oroko e comeza a facer contas do ouro que acaba de gañar nesa beneficiosa aposta. Oroko tumba a dous derros máis co conxuro facer anacos e como efecto secundario do faerzress encolle 6 pulgadas.

Farlee destrúe á xiganta con outra bola de lume que impacta de cheo. Como efecto secundario recupera parte do seu poder máxico gastado… simplemente Farlee.

Oroko, confuso e encollido polos efectos dos seus conxuros comeza a corretear por todas partes alegre pola victoria. O resto do grupo inspecciona a zona na busca de obxectos de utilidade ou algún tipo de pista.

A estas alturas isto xa se trata dun día máis nas aventuras dos nosos amigos na perigosidade da infraescuridade. Que lles pasará na próxima aventura? Non o perdades.

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca

Sesión 31. Compañeiro perdido – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión Sesión 31. Compañeiro perdido – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

— Perspectiva de K’nelitah

Exhaustos despois do combate, pero aínda con moito que facer, atopamos refuxio a carón do furado por onde desaparecera Doki, o noso obxectivo.

Coma non preciso durmir moito, eu (Kanelitah) decidín facer a primera garda mentres os demáis durmían, pero a noite non foi tranquila. Os meus compañeiros non descansan demasiado ben. Durante a noite, escoito uns pasos pequenos achegarse polo tunel, pero deben sentir a nosa presencia e danse a volta. Sabendo isto, pásolle a Silge o testigo da garda. Éltamen escoita ruxidos, pero ten a impresión de que se trata só de arañas, que Lolth nos ampare.

Na súa garda, Sarith di escoitar uns pequenos pasos que marchan da cova.

Os efectos do descanso non se deixan sentir, pois cando esperamos, parece quee Silge está máis afectado que nunca polos fungos que os atacan a él e sobre todo a Sarith. Pola súa parte, Farlee, Breina e Oroko non descansan ben, e siguen exhaustos polas probas ás que nos temos visto sometidos últimamente.

Sexa como or, hai que seguir cada adiante. Oroko parece ter recobrado a súa conexión telepática con Lucerito, e decidimos seguir explorando os túneles, pois atopamos algunhas pegadas que podrían indicarnos que o noso obxectivo aínda anda por eles.

Atopamos un corredor cheo de auga turbia, malsana, chea de restos humanos (e non humanos). As nosas opcións son algo limitadas así que decidimos continuar atravesando a sala onde se atopaba Buppido e continuar a través dunah caverna que antes non víramos.

O que atopamos alí supón un antes e un despóis na nosa aventura. Nesta gran caverna hai un grupo de micónidos, danzando de orma estraña. Stool sinala a un deles, Rumpadump, que leva un ritmo moito menos frenético ao dos demáis. Stool di coñecelo e fala da súa amizade. Achegámonos tentativamente para intentar comunicarnos cós micónidos, pero quien nos fala non é Rumpadump, senon Voosbur, que baila frenético e fala de Neverlight Grove, dunha masacre que tivo lugar alí. Tamén nos confesa seguir o soño dunah dama, un personaxe misterioso que todos parecen coñecer, que os guía e vixía. Ante estas palabras, Sarith, xa moi afectado pola infección fúnguica, cae presa do feitizo danzarín e vese controlado polos micónicos, uníndose a eles na súa danza, non sen antes empurrrar a Silge ben lonxe de Voosbur, mentres unha bágoa lle cae pola meixela.

Nunca pensei que un fillo tan leal de Lolth como Sarith puidera ter tanta tenrura no seu corazón.

A pesares da confusión de Silge, Stool pide por favor que levemos a Rumpadump con nos e nos marchamos, xa que ningún dos dous confía en Voosbur nin no seu séquito. Ainda que me comen os demonios por cómo se levaron a Sarith, sei que non estamos o suficientemente fortes como para loitar cós micónidos, e dexamos saír á caravana danzante, perdendo a Sarith.

Seguímolos durante un anaco pero ao cabo chegamos a un bosque de fungos ermosísimo, por onde Voosbur e a súa compaña desaparecen usando o feitizo de transporte a través de árbores.

Os ánimos están baixos, pero debemos continuar, ademáis, é posible que o bosque seña un bo lugar para buscar comida. Eu pensaba nun guiso de cogomelos, pero mentres atravesamos a maleza somos atacados por pequenas arañas e cempés. Farlee intenta loitar contra eles valentemente, pero cae ante o seu gran número, non sen antes empezar un pequeno incendio (esta Veneno, nunca deixa de darme alegrías). Oroko consigue curala, pero a influencia do faerznes obrígano a berrar cando fala (podería ter sido moito peor). Non sen esforzo, conseguimos derrotar ós insectos e apagar o lume, e fuximos sen máis baizas por outra parte do túnel.

O guiso da noite terá que ser de cempés. Iso está ben, o meu mestre sempre me dixo que debía comer moita proteína.

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca

Sesión 30. Acabemos con esto – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión Sesión 30. Acabemos con esto – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

— Perspectiva de Farlee

Empezamos fuerte, empieza el combate Breina con su espada, pero no consigue nada, Sarith ataca a uno de los esqueletos que está más cerca de Silge y lo elimina…de forma extraña uno de los esqueletos mira para Oroko y retrocede de miedo al verlo y de repente aparece un escudo espectral para oroko ¿Por qué? A saber… pero bienvenido sea.

Utilizo mi maravillosa poción de aliento de dragón, que ya tenía muchas ganas de utilizar y ataco al esqueleto que le hace la mitad de daño, utilizo descarga de fuego y termino de matarle… ahora viene lo divertido… a consecuencia de los Faerzress hace que tenga imagen múltiple así que ahora hay dos más mías, esto está yendo de maravilla, a ver cuánto dura… Silge de repente con cara de pánico ataca al aire, no sabemos que le está pasando.

Kanelitah es atacada por uno de los esqueletos lo cual ella responde con fuerza y mata al último esqueleto que quedaba en pie Gracias a Kanelitah ya sabemos dónde está Buppido y vamos a por él, empieza a recibir nuestros ataques, a Oroko también le afectan los Faerzress ahora es azul a raíz de uno de sus ataques hacia Buppido Le hago la mitad de daño con mi último ataque de aliento de dragón que causa que empecemos a levitar, a volar se ha dicho, Breina intentando curar a Silge de su locura solo consigue curarle físicamente y de repente tiene una luz en ella… ahora todos sus movimientos tendrán consecuencia de Faerzress A pesar de estar en el aire intento atacar a Buppido… no consigo nada y aun por encima gracias a los Faerzress me vuelvo ciega (1 día completo) no es que ya viera mucho… pero jode un rato Silge sigue peleando contra la nada… su estado de locura nos desconcierta… será que está recibiendo algún ataque de Buppido… como el del gigante de dos cabezas… ¿no querrá matar a todos? Ufff esto viene fatal eh.

Mientras Breina esta abrazada a Silge de repente empieza a estar rodeada de grasa y resbala de su cuerpo… esta historia se repite… le encanta a esta mujer deslizarse, así como avanza va dejando un camino grasiento y ataca a Buppido que da perfectamente y consigue por fin hacerle daño después de todo el caos que hay alrededor… a consecuencia de este gran ataque parece que el Faerzress le recompensa con la aparición de un unicornio, la felicidad que tiene Breina en este momento no se puede describir… parece que su cara trasmite todo lo contrario que Silge… la magia empieza a invadirnos… yo desciendo al suelo y recupero la vista, parece que nos está curando a todos… oroko vuelve a tener su color natural… dejando ese azul, pero se queda con su barba de plumas que parece que no se quiere deshacer de ella, Silge vuelve en si… y parece que está por fin entre nosotros… nos cura o nos ayuda de alguna manera a todos… Silge y Sarith que está al lado del… tienen grasa en los pies De repente aparece en mi cabeza una corona con puntas de hierro… mientras Buppido dice que ahora si seré su esclava… así que ahora puede controlarme… el grupo sabe que en cualquier momento esto tendrá fatales consecuencias, pero la verdad es que la primera vez que manipula mi cuerpo me obliga a atacar a Kanelitah así que sabiendo que el menor daño que puedo hacer es con mi bastón me dirijo a ella para darle… consiguiendo no hacer nada obviamente… le sonrió para que sepa que lo que estoy haciendo es la mejor decisión que creo haber tomado.

Kanelitah ataca a Buppido y se lanza hacia el abrazándolo y nos grita que es el momento de que ataquemos que le tiene sujeto Breina lanza una flecha que se convierte en espinas y le da directamente a Buppido que consigue matarlo… automáticamente desaparece de mi cabeza esa corona de espinas y el escudo de oroko se transforma en un fantasma del nomo de las profundidades y se materializa y pide ayuda, quiere que sus restos sean enterrados en su tierra… Blingdenstone, nos dice que su mano recorrió un túnel muy estrecho y tiene un anillo, es la única pista que nos puede dar sobre su cuerpo.

Oroko recupera a lucerito del alba y por fin el cuerpo de Buppido aparece, ahora vamos a hacer lo que más nos gusta después de una buena batalla… ver si tenemos alguna buena adquisición. Oroko se queda con la ballesta de repetición y yo me quedo con la ballesta normal, así que ahora puedo atacar a distancia, como que para mí está genial, decidimos salir de este sitio y volver hacia atrás y así empezar a buscar la mano de este pequeño…

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca

Sesión 29. Galerías de arte e rocha – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión Sesión 29. Galerías de arte e rocha – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

— Perspectiva de Breina

Non o admitirei nunca pero cabe a posibilidade de que lle acabe por ter fobia ás covas porén teño que admitir que esta ten algo especial. De seguro que a meu curmán lle ha de estar semellando fermosa, acolledora ou algo así. Está chea de estalactitas e estalagmitas polas que se ve avanzar mansamente pinguiñas de auga. Nas paredes hai gravuras con forma de espiral e chéganos un cheiro cun toque metálico. Hai algo extraño no ambiente, coma se o aire estivese enxordecido. Atopámonos nunha bifurcación, o que nos obriga a tomar unha decisión, ¡coa de tempo que levamos xa ás voltas e seguimos sen ser capaces de acordar cousas con rapidez! Silge e K’nelitah propoñen ir pola esquerda, seguindo os rastros do derro. Estou de acordo, sen dúbida parece… a ver, non o máis cabal pero si o máis coherente co que nos levou ata alí. Sen embargo, Oroko non atende a razóns, estáselle indo a cabeza de vez. Volve oír a voz do seu “lucerito”, di que está indo polo corredor da dereita e non hai forma de convencelo de que non a siga. Temendo que non volva, o resto decidimos acompañalo… por tentar mantelo dunha peza.

Silge e K’nelitah descenden sixilosamente unhas escaleiras e dan cunha zona de covas na que conseguen ver unha derro. Está de pé ó carón dunha greta. Ven que se pon en crequenas, colle un fungo, pápao… e, ¡encolle! Faise pequena e desaparece a través da greta. Alguén debería escribir unha historia con isto. Achéganse e para asegurarse pero non hai ninguén alí ou cando menos iso é o que poden afirmar tendo en conta que a única luz que alí hai é a do Faerzress. Ven varios tipos de fungo e sinais de que posiblemente houbese outros que foron arrincados.

Mentres, o resto camiñamos polo outro corredor seguindo a marcha demente de Oroko. O cheiro a ferro que había nos túneles vaise intensificando conforme avanzamos. Ademais, percíbese un fedor tremendamente desagradable… que non tardamos en ver que emana da carne putrefacta que hai esparexida por todas partes: restos de humanoides de diferentes tamaños e especies. A escena ten unha banda sonora curiosa, un run run, un son ritual que emite un ser corcovado no medio daquela carnicería macabra. Non vomitamos todo o que deberiamos ó longo deste tempo, estou convencida. E por moito que creamos que xa está, que todo ten un tope, descubrimos unha e outra vez que non, que sempre hai oco para a sorpresa. Cando reparamos con calma na figura recoñecemos a Buppido que nos fala cunha voz extraña… Canto máis miramos, peor parece o conto: as paredes están inzadas de restos de corpos, de vísceras… semella un collage perverso e noxento. Buppido parece considerar que é o escenario perfecto para se sincerar connosco e comeza a falar:

“Son un deus no corpo dun derro, deidade da fortaleza. Vide, axudareivos no camiño que vos leve a fundirnos nun só ente”.

Despedazándonos e pegándonos despois a cachos. Soa fantástico.

E entón Buppido desaparece, aínda máis fantástico!

Tan fantástico que case sen pensalo lanzo unha frecha ó último sitio no que o vin que non lle dá a nada máis có meu orgullo que si sae algo ferido. Decátome de que K’anelitah e Silge, mercede a esas pernas longas que teñen, deron volta e xa están canda nós, cando oio recitar a Sarith por enésima vez a súa petición a Silge de que marchen a Neverligth Groove. Prestaríalle atención de non ser porque me ten ata os cornos con esa leria e porque de fondo se oen unhas palabras raras que medio soan a infernal procedentes de onde estaba Buppido. O son vaise alonxando… ata que xa non se oe nada máis. Jimjar dispara cara ó derradeiro lugar onde oíu o son pero tampouco consegue darlle a nada. De súpeto, a cara de Oroko comeza a brillar e empézalle a saír unha barba de plumas rosas con pinta de fráxil e sensible… efecto dos seus susurros no medio do Faerzress. A parte boa é que percibe que conseguiu danar a Buppido. Farlee, con máis ganas de tentar á sorte que a propia Jimjar e sen ganas de aprender en cabeza allea, ten a xenial idea de lanzar un conxuro co que ler os pensamentos. De primeiras, non detecta a ninguén que non sexamos nós pero, ó achegarse un pouco máis, detecta que hai alguén ó outro lado do muro pero non a través do que pensa senón dunha opresión de obediencia. Aínda está explicando isto cando comeza a notar que o chan sólido da cova se converte en areas movedizas nas que se afunde ata os xeonllos. Silge achégase con coidado de non sacar os pés da superficie sólida, saca unha corda e lánzaa atrapando a Farlee polo pulso. Tira por ela e consegue sacar unha perna das areas. Pola súa banda, K’nelitah decatándose de que o esquelete que hai na mesa xunto a que se atopaba antes Buppido comeza a erguerse, avanza cara á parede na que estaba Farlee e lanza un lume feérico (o Faerzress só me preocupa a min???) tentando detectar o que poida haber do outro lado. Coma consecuencia, a humidade comeza a aumentar ó seu arredor, creándose unha nube de néboa mesta que nos envolve a tod@s. Avanzo un pouco ás tentas… e detéñome. Case parece que estou a agardar a que a morte me atope… Sarith busca a Silge, precisa velo, así que lanza unhas luces danzantes que provocan que medre e se converta en xigante. Notamos que Buppido lanza unha maxia fría… pero non consegue darnos.

“Os poderes dun deus sempre están comigo”.

En fin…

Jimjar, sempre tan solícita, ofrécese a chimpar enriba de Sarith para tentar ver por fóra da néboa. Animámola… pero só consegue agarrarse dos pantalóns, arrastrándollos e deixándoo medio en porranchas. Oroko ponse a canturrear para contactar con lucerito. Non o consegue pero si nota que o son non chega á outra cova, coma se non puidese atravesar o espazo. Avanza cara á entrada da cova sanguenta e, cando se pega á parede, nota que o son cambia. Agora nota que na cova hai algo que se move cun son de óso sobre pedra; mentres o son de fóra está máis atenuado. Coa axuda de Silge e Sarith, non gracias á súa habilidade, Farlee consegue saír da poza e poñerse a resgardo pegada á parede máis próxima. Discuten sobre que facer e deciden marchar pero por máis que berran, o son non chega á sala na que nos atopamos Oroko e mais eu. Esperto que é Silge, parécelle raro e avanza ata chegar a nós e darnos o recado. Despois, marcha. Parécenos ben marchar con el pero, antes de que poidamos facelo, un esquelete formado por anacos de corpos diferentes ataca a Oroko pegándolle un machetazo… e facendo estou par unha das plumas que ten por barba. Tenta atacalo de novo pero esvara e cae de costas. Aproveito para arrearlle un espadazo. Buppido segue á súa, lanzando conxuros nun idioma que non entendemos pero cun ton que fai que nos percorra un calafrío. Jimjar consegue saltar sobre Sarith e ve que hai varios esqueletes que corren cara ó grupo. Un deles, de feito, estámpase contra min.

¡Au!

Farlee lanza un conxuro de vento tentando disipar a néboa. Consegue establecer unha liña de visión limpa na que están os esqueletes e Buppido, á quen consegue por obra e gracia do Faerzress, descubríndolle a Silge o seu paradoiro e permitindo que lle lance a súa marca de cazador. Semella que non hai resposta por parte do Faerzress pero o certo é que Silge sinte que pode vencer á morte. Avanza, ataca a un esquelete coa súa espada.

E falla.

Oroko sofre o ataque dun esquelete ó que lle parecera xenial apuntar coas súas plumas. En fin, mala idea. Por sorte, K’nelitah decide facer algo máis ca estar cos brazos abertos por ver de notar pasar xente e rebenta a un esquelete. Sarith e mais eu unímonos para atacar pero damos bastante pena. Menos mal que K’nelitah segue lanzada e consegue evitar un ataque de Buppido que con toda a súa valentía corre a agocharse tralo altar. Ósos van e veñen tentando darnos e conseguíndoo por veces. Oroko segue emperrado en se mancar facendo estoupar as súas plumas. Este pobriño nunca tivo moi claro cando chega o momento de parar… A nosa pirómana particular emprega a poción ataque de dragón e mata un esquelete mentres Silge e K’nelitah seguen loitando contra ós outros.

Isto parece o conto de nunca rematar.

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca

Sesión 27. Traballando para a pasma – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión Sesión 27. Traballando para a pasma – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

— Perspectiva de Silge

O grupo atópase no distrito sur do surco, fogar do clan de xigantes Cairngorm. Hgraam agradece a axuda prestada ó seu compañeiro Dorhun detendo o seu ataque de loucura. Kanelitak comenta que o grupo foi falsamente acusado e que foron testigos de comportamentos extraños na cidade que é algo que deberían investigar. Hgramm responde cunhas verbas un tanto crípticas que din algo similar ó seguinte: “Algo malvado se move na infraescuridade. A rocha grita de medo e de dor. Unha cova con dúas caras. rocha devorada e cuberta de vexetación. Os túneles sacúdense con furia.” Kanelitah pregunta por Neverlight Grove ó que hgraam comenta que é fogar de micónidos. Despois da charla, Hgraam avisa ó grupo de que é necesario que teñan unha conversa con Errde Blackskull, membro da garda da cidade para aclarar o sucedido e que tras esa charla o grupo se pode hospedar nas súas covas ata recuperarse completamente.

Dorhun ofrécenos o cristal de portavoz da rocha como recompensa pola nosa axuda. Unha primeira inspección ó cristal revela que procede de Gravenhollow, a librería mística da infraescuridade e que se trata dunha das bibliotecas máis grandes de todo Faerûn. Atópase ó noreste de Gracklstugh. O cristal está repleto de maxia de conxuración e adiviñación e Dorhun dinos que foi creado na librería, lugar onde o seu poder será maior. A biblioteca, que está xestionada por xigantes, contén salas ás que o cristal está vinculado. Nesas salas, coñecidas como do pasado, presente e futuro, o portador do obxecto pode ter certas visions. Ademáis, o cristal dará ó seu portador habilidades relacionadas coa fala e vantaxe en investigacións.

Aproveitando a situación de tranquilidade o grupo solicita a Hgraam que lles permita facer un descanso curto na súa cova ó que ela responde creando un pequeno recuncho con rochas para maior initmidade. Finalizado o descanso o grupo enfróntase ó interrogatorio de Errde Blackskull. A comandante da garda de pedra, comenta que ainda que a meirande parte dos Duergar vendería a calquera estranxeiro sen pestanexar, ela aprendeu que é mellor sacar partido de viaxeiros en lugar de simplemente desfacerse deles. Errde comenta que sospeita que nas súas filas hai corrupción. Di que a cambio de traballar para ela o grupo pode desfrutar de protección e tranquilidade en Gracklstugh. A oferta é a seguinte: 600 pezas de ouro para gastar no bazar en armas armaduras, pocións e pergaminos a cambio de aportar probas da corrupción dentro da garda da cidade.

Hai unha Derro chamada Droki moi escurridiza que ten distintas goridas no distrito do lago e sempre consegue escapar dos gardas e evitar ás patrullas invisibles. Vive no distrito da Greta onde os Duergar só poden entrar pola forza. O cometido do grupo é averiguar o paradoiro desda Derro ou ben capturala. No caso de conseguir eliminala, o grupo deberá obter probas da súa culpabilidade e conexión coa corrupción e cunha conspiración contra o goberno da cidade, o Rei Profundo. Droki leva un obxecto máxico, unhas botas ou sandalias que lle permiten desprazarse a gran velocidade. Errde prorpocina ó grupo unhas insignias que representan a súa colaboración coa garda e que permitirán, en caso de precisalo, xustificar a súa presenza na cidade ante a garda.

De volta na cova de Hgraam o grupo fai un descanso completo e parte cara ó bazar das espadas para comezar a busca de Droki. De camiño o bazar, Ragnar reúnese con Farlee e informaa de que Hemez está alí. Coa axuda de Ragnar, o grupo atopa a Hemez de compras xunto coa Duergar que escapou de Farlee nos túneles. Hemez pregunta no bazar polo sombrío. Kanelitah decide seguir a Hemez pola súa conta e indica ó resto do grupo que se reunirán máis adiante cando consiga saldar pechar os temas que ten pendentes co Duergar. Kanelitah segue a Hemez ata que chega a unha tenda de botes na que paga unhas poucas moedas de ouro ó mercader. Afastase do Bazar e achégase a outra tenda na que merca provisións. Kanelitah abordao nunha estreita rúa e el propón un intercambio. Ofrece información sobre Darsi a cambio de esquecer a súa traizón. Kanelitah acepta e Hemez entrega un mapa onde indica que en Blindstone, ó nordeste atópase o ultimo lugar no que se tivo información de Darsi e máis do Sombrío. Hemez avisa a Kanelitah de que se vai ir na busca de Darsi debería falar con Ylsa Henstak no bazar das espadas xa que rexenta unha tenda de caravanas e pode aportar información dos lugares seguros polos que moverse.

Seguindo a Droki o grupo observa como fai un intercambio cun dos mercaderes, como se lle estivera a pasar un papel. Dirixese cara ó sur, en dirección ó surco. Breina segue o rastro de Droki e consegue percibir como se adentra nos túneles ó oeste do surco. O grupo agarda a volta de Kanelitah e decide entón adentrarse nos túneles. O primeiro que atopan é un estreito corredor, unha caverna que descende en espiral con zonas púrpuras de Faerzress. O aire ten un sabor e cheiro metálico… Comeza unha nova aventura!!!

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca

Sesión 26. Peleas y descubrimientos gigantescos – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión Sesión 26. Peleas y descubrimientos gigantescos – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

— Perspectiva de Oroko

Pues ahí estábamos nosotr@s dispuestos para enfrentarnos a un gigante con 2 cabezar (WTF?) para evitar que nos detuvieran los duergars… lo típico últimamente, salir de Guatemala para ir a Guatepeor (no sé qué significa, pero conocí a un bardo muy majo que lo decía, me hizo gracia y se me pegó). Empezamos a acercarnos al gigante y éste seguía tirando todo lo que pillaba, que si varios cachos de un tejado random, que si una piedra enorme… todo cositas que hacían mucha pupa, y nosotr@s unimos fuerzas con lo duérgar para intentar noquearle. En uno de sus ataques, el gigante hiere a Fango, que estaba protegiendo a Stool, y pasa algo muy curioso (tengo que hacer una canción de este momentazo), el vínculo entre Breina y Fango se potencia al máximo y se funden como en un solo ser, como consecuencia Fango se convierte en Fango-da-Terra, está malherido pero sigue vivo y ha evolucionado a algo más guay, así que todo bien, nosotr@s a lo nuestro.

En otro momento, Farlee hace un conjuro para leerle los pensamientos al gigante, en concreto a la cabeza que parece más desquiciada: Primero prueba con los pensamientos superficiales, que básicamente es el mismo pero en bucle: “Hgraam, ayúdame Hgraam, ¿por qué no puedo controlar mi cuerpo?” (o algo similar por lo que nos dijo Farlee luego). Luego intenta profundizar un poco más y oye voces, aunque no entiende el idioma, pero resulta ser un conjuro para meterse en la cabeza de Farlee, que siente cómo una sombra oscura intenta entrar… ¿qué hará Farlee? ¿algo sensato o seguirá su instinto y hará una locura? Pues contra todo pronóstico hace lo primero y sale de la cabeza del gigante. El que peor parado sale de este enfrentamiento es Silge, cuyo último movimiento es acercarse mucho al gigante para atacarle con la espada, pero falla; y el gigante le reponde con un ataque a puño limpio que le hace mucho daño. Pobrecillo! Y pobre Sarith, lo pasa realmente mal con Silge.

Al final, la hoy muy inspirada Farlee, le lanza un conjuro para hacer dormir al gigante y las 2 cabezas caen en un profundo sueño. Me acerco para ver si hay alguna marca extraña en el gigante, y veo que hay una cicatriz reciente que rodea el cuello de una de sus cabezas, como si la hubieran operado hace poco. Y es justo en este momento cuando llega un segundo gigante, éste con 1 sola cabeza (o sea, lo normal), se acerca al durmiente y lo levanta con cara de preocupación; nos pregunta qué ha pasado y los duérgar se lo cuentan. En vista de que conseguimos dormir y no matar a su amigo, el gigante normal nos invita a ir a su cueva para agradecérnoslo, pero los duérgar siguen empeñados en detenernos por el dichoso robo del barco, insistimos en ir con los gigantes y en vista de lo mucho que tienen que hacer en el mercado, nos dejan ir si les prometemos que luego iremos a hablar con la capitana Elde BlackSkull, les decimos que sí, que lo que quieran.

El gigante nos dice que se llama Dorhun (o algo parecido), que tanto él como su amigo bicéfalo son aprendices del Hgraam, portavoz de las piedras, y viven en Cairngorm; esa mañana estaban comulgando con las piedras en una cueva y a su colega le creció de pronto la cabeza extra, se volvió todo loco y se fue corriendo más rápido de lo que había corrido nunca, todo muy raro. Nos vamos con él a su casa atravesando el surco, y por el camino Kanelitah va buscando a Hemezh para ajustar cuentas; en su lugar ve fugazmente a una drow con el pelo rojo, se acerca para ver si puede identificarla y ve que está con un grupo de drows, pero que se están yendo… ya pensaremos en eso en otro momento, ahora tenemos bastantes rarezas para un sólo día. Al llegar a Cairngorm, Dorhun nos habla de la estructura social de los gigantes, son una monarquía con el Rey Profundo como jefe de todos, y nos presenta a Hgraam, que se extraña de ver seres pequeños como nosotr@s por allí… a ver qué puede contarnos de lo que está pasando, porque es todo muy raro, incluso más de lo normal.

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca

Sesión 25. Varios tratos e dúas cabezas – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión Sesión 25. Varios tratos e dúas cabezas – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

— Perspectiva de Kanelitah

Comezados a nosa sesión na noite, durante a nos conversa con Werz, onde ela nos explicou que tiña un traballo para nós que requeriría levar un misterioso paquete á cidade gnoma de Blinderstone e entregarllo a un tal Kazook Pickshine. Casualmente esta viaxe pasaría preto da arboreda da Luz Morta, e, ao falar do tema, Werz pareceu encantada. Tamén nos falou un pouco da cidade de Gracklstugh e dos seus distritos e xentes, e recomendounos outra pousada máis aberta a estranxeiros.

Cando Werz se marchou decidimos marchar da pusada onde nos atopábamos e ir á que ela mencionara, onde pasamos a noite máis cnfortable de toda a nosa aventura. Desafortunadamente, á mañá seguinte, algúns de nós collimos a temida enfermidade de Graznido Pulmonar, e decidimos facer algunhas compras no bazar das Espadas e marchar canto antes. Mercamos roupas, utensilios de cociña, equipos de medicina e un equipo de alquimia para Oroko, que seica se lle meteu a vena científica do corpo. Volvimos a ver a Werz e esta vez sí que quedou claro que estaba afectada polo mesmos síntomas de Sarith.

Outras xentes dentro do Bazar das Espadas estábanse a comportar de forma estraña, pero non nos deu tempo a reflexionar sobre o tema, porque en menos do que a mín mesma me levaría beber unha pinta, pasaron varias cousas que nos deixaron nunha situación ben complicada. Primeiro acusaron a Farlee de roubar, pero antes de que puideramos preguntar qué sucedera, unha gran roca caeu sobre un comerciante cercano, e o bazar sumiuse no caos. Pronto apareceu o agresor: un enorme xigante de 2 cabezas (nin unha nin 3), que comezou a lanzar máis pelouros diestro e siniestro. O meu primeiro instinto foi fuxir, pero a nosa retirada veuse interrumpida por un dos gardas da cidade, que nos acusou de roubar un bote. Para evitar ter que ter palabras coa (in)xustiza de Gracklstugh, e sen saber moi ben que facer, berrei que debiamos enfrontarnos ao xigante e dimos media volta para entrar no combate e tratar de dobregar ao bicho. Case todos conseguimos escapar, menos Sarith, que quedou na custodia daqueles matóns con chapa. Agora veremos se sobrevivimos un encontro semellate. Que Lolth lles poña a zancadilla ós nosos inimigos.

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca

Sesión 24. Ónde estamos indo? – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión 24. Ónde estamos indo?
— Perspectiva de Breina

Collemos aire e atravesamos a porta que cremos (desexamos, esperamos) nos permita saír da cociña e deste inferno ó que viñemos pasear. Entramos nun novo cuarto e vemos unha escaleira… estamos nunha especie de pozo. Non vemos onde remata, polo que deducimos que serán máis de 50 pés de ascenso. Kanelitah sobe un anaco e ve que hai un oco no que podemos deternos a descansar. Decidimos agocharnos alí e parar para recuperar forzas. Mirando cara á arriba, podemos ver que a escaleira remata nunha trampilla de madeira. Oroko sobe e oe voces e sons de embarcacións. Son conversas en infracomún, voces que se afastan. Empurra a trampilla por ver de abrila. Sentimos un “click” e con el actívase unha alarma.

Oroko reacciona ben (ás veces ata parece un gnomo normal) e fai o que debería ter feito de entrada: apalpa e atopa un arame e, axudado polo pincho de Kanelitah, córtao e consegue que a alarma deixe de soar. Oen unha voz que se achega e ven como alguén decide buscar o motivo de que a alarma soe. Achacándoo ó arame roto, marcha. Oroko volve subir, asoma a cabeza pola trampilla e mira arredor. Hai un ser tras dunhas caixas, semella ser duergar. Hai sorte e está mirando para outro lado. Decidimos aproveitar e saír do pozo e agochámonos por onde boamente podemos. Este sitio é unha festa: hai drows, duergars e derros. De súpeto, aparecen dous duergar que apuñalan á comerciante que vira Oroko ó asomarse. Pide axuda… e alá imos, como se a coñecesemos de toda a vida e soubesemos de que vai. Total, que pode pasar? Creo que hai tempo que esquecimos que era iso de pensar. Disparo unha frecha que peta contra unha armadura e cae ó chan dando moita pena e informando ó duergar de que estamos alí. Xenial.

Oroko sae do caldeiro no que se escondera e lanza un susurro disoante que obriga ó duergar a afastarse, xa case os botaba de menos! Silge apunta coa ballesta e dispara un virote contra o duergar, cravándollo entre as cellas e facéndoo caer inconsciente. Kanelitah lánzase contra o outro duergar e arréalle deixándoo medio pampo para que Farlee o remate. Jimjar sae correndo para darlle unha poción á comerciante pero Oroko convéncea de que o deixe curala a el e garde a poción para outro momento no que moi probablemente nos fará falla.

A comerciante que di chamarse Werz Saltbaron, fala anano. Di que cre que está en perigo pero que nos quere agradecer os servizos prestados. Proponnos (imponnos) quedar pola noite na Agulla Esnaquizada e sinala onde está mentres vai recuando, nos aconsella que evitemos a Gorglak e marcha. Kanelitah, Oroko, Silge e Sarith achéganse ós duergar para rexistralos, roubarlles, desvestilos e tiralos ó mar. Os símbolos que ven mentres fan todo isto indican que son asasinos a soldo, do que se deduce que alguén quería facer desaparecer á comerciante sen deixar rastro. Preocúpanos que haxa gardas duergar perto movéndose en invisibilidade, así que repartimos rapidamente a roupa dos asasinos asasinados e poñémola. Por fin con camisa! Bueno, camisón.

Dubidamos sobre se ir ata a Agulla Esnaquizada a pé ou en barca. Unha vez máis, ningunha das opcións parece boa… pero como seguimos sen ter nin idea de como gobernar un barco, decidimos que navegar é o mellor que podemos facer. Achegámonos á zona do peirao na que están as barcas e agarramos un remo para apalpar dentro delas por se hai algún duergar invisible dentro. Farlee intervén e di que primeiro vai tentar detectar pensamentos… e percibe a tres ou catro criaturas pequenas dentro do primeiro bote. Poñémonos en tensión pero resultan ser unhas ratas coas que Fango fai moi boas migas. Oroko que parece que se está espabilando despois da súa “viaxe a outro plano”, identifica outro arame-alarma que volve desconectar co pincho de Kanelitah e subimos na barca. A idea non me gustaba pero cada vez parece peor.

Sarith parece que reconectou co seu Drow interior e navega en pé cun porte impoñente, como se tivese vendido escravos toda a súa vida. Esa vai ser a nosa coartada: seremos escravos e criados de Sarith e Kanelitah. Facemos unha paradiña no medio do lago, calquera sitio é bo e discreto, para que Farlee faga un ritual co que consegue recuperar ó corvo con alma de trasno Ragnar, o seu familiar. Unha vez feito isto, seguimos cara ó porto.

Conforme nos aproximamos, vemos como nos están agardando. Sarith tiña razón cando avisou de que iso ía pasar… Kanelitah e Sarith identifícanse coma tratantes de escravos, Dá medo o desprezo co que nos mira Sarith. Un grupo de ananos diríxese cara á nós armado con espadas. Iso tampouco dá moi bo rollo. Un deles, fala:

– Benvidos, son Gorglak.

Xenial, que puntería a nosa.

Gorglak non está moi polo labor de tragar a nosa mentira e pide pago pola liberdade. Kanelitah trata a Farlee coma escrava e consegue satisfacelo con iso, polo que nos convida a entrar na Cidade das Españadas e nos indica como chegar á pousada. Alí localizamos a Werz, con algo de mellor cara ca cando saíu por patas horas antes. Kanelitah non percibe perigo, non queda outra que fiarse. Sarith treme coma unha folla e mira cara a tódolos lados, temeroso de que aparezan os drows que nos buscaban. Piden aloxamento, comida e bebida; e aloxámonos coa correcta separación entre amos e escravos. É vomitivo. A actitude, o sitio a verdade é que é mellor ca calquera dos que fomos apañando na nosa fuxida pola Infraescuridade.

Kanelitah volve á taberna. Quere falar co taberneiro para preguntarlle se coñece a un personaxe que estivo en captura en PinyPon. Infórmaa de que o deron por morto nunha investigación dirixida por Gorglak. Aproveita para preguntar tamén pola cazarrecompensas Darcy e a cambio dunha moeda de ouro averigua que puido ser capturada por un par de duergar. Con esta información, Kanelitah regresa ó cuarto e, ó pouco, Werz peta na porta. Entra, senta nunha cadeira e saca cinco pezas de obsidiana en pago polos nosos servizos. Oroko lembra que as pedras de obsidiana se poden empregar para encerrar conxuros que protexan a cidade. As que nos entrega están baleiras pero poderían usarse. Entón, fala:

– Quérovos facer unha encarga.

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca

Sesión 23. Todo es un sinsentido – Diario de Sesións. Furia Demoníaca: saír do Abismo.

E quén veñen sendo estas personaxes

(Detalle do grupo de personaxes)

Sesión 23. Esto es un sinsentido
— Perspectiva de Farlee

Empezamos sin Oroko y dándonos cuenta de la situación: yo gigante, luminiscente, agotados y algo desorientados, Silge escucha unos pasos que escapan hacia otra dirección así que Kanelitah decide ir detrás de esos pasos y todos le seguimos. Al dar pasos más grandes puedo avanzar más que mis compañeros así que consigo avanzar lo suficiente como para ver que tenemos dos caminos. De uno de ellos puedo escuchar a Hemez y se lo comunico a mis compañeros para ver que quieren hacer, pero no hay decisión ante el miedo. De repente escuchamos la voz de Oroko cantando una estrofa de una canción que no entendemos de donde proviene, porque parece ser que viene desde Kanelitah. Ella parece tan sorprendida como nosotros, así que no entendemos nada. Jimjar tiene la teoría de que se la ha comido, aún no la descartamos.

Decido seguir por el camino donde le escucho a él ¿Por qué? Simplemente porque me apetece quemarlo lentamente. Kanelitah sigue por el otro camino donde encuentra una puerta y gracias a un pincho que tenía guardado puede abrirla. Mientras tanto yo sigo por ese camino donde primero pierdo la luz y segundo vuelvo a mi tamaño original, lo cual hace que mi sentido de la valentía disminuya también. Sigo hacia adelante aventurándome en la oscuridad y palpando para poder orientarme de alguna manera. Encuentro una zona con mesas donde siento que hay cosas encima. Sé que cerca mía está Silge, así que le digo que venga, porque él a diferencia mía puede ver y me puede ayudar. Todo lo que hasta ahora he ido palpando me ha parecido bastante interesante y necesito orientación, necesito saber más.

Mientras tanto Kanelitah abre la puerta y puede ver más caminos donde hubo movimiento en esos senderos, vuelve hacia atrás sobre sus pasos para comunicarnoslo y Sarith de repente sale corriendo gritando por Oroko, así que todos vamos en esa dirección. En mi caso voy completamente obligada, porque me interesaba mucho lo que había en esa zona… sé que podía tener provecho todo lo que había ahí, pero Silge cree que para permanecer con vida lo mejor es salir huyendo. Está claro que discrepo, pero no me queda más remedio, así que nos dirigimos hacia los gritos de Sarith para ver que está pasando. Kanelitah se queda atrás por si ocurre algo. Encontramos a Oroko tirada entre las setas y sin sentido. Hago una poción para despertarla, no me siento muy segura con lo que acabo de hacer, pero mejor eso a que siga en coma… mi sentido de la aventura solo dice (¡venga! ¡Hemos venido a jugar!)

¡Lo conseguimos! Se ha despertado… aunque diciendo cosas sin sentido… caídas, volteretas, un tambor, gente aplaudiendo… algo de unos cangrejos…(creo que he metido la pata con la poción). Está claro que le dura lo que ha soñado mientras estaba inconsciente. Ahora que Oroko está despierta y sabemos lo que hay detrás de la puerta y lo que había en la zona donde estábamos Silge y yo -llamémosle “cocina”- tenemos que tomar una decisión sobre a donde ir. Muy a mi pesar la idea de la mayoría es escapar hacia la puerta que encontró Kanelitah. Ideamos varias estrategias en caso de encontrarnos enemigos por el camino. En todo momento sabemos que todo esto puede ser una trampa y que probablemente no estamos tomando la decisión correcta, pero de alguna forma hay que salir de aquí.

Empezamos a escapar en esa dirección cuando de repente Kanelitah ve el pie de un derro, a lo que Buppido sabiendo que es de su misma raza desconfía tanto como nosotros. Venía precisamente de la puerta a la que ibamos asi que decidimos desviar nuestro camino hacia la “cocina”. Ahí podemos encontrar varias pociones y accesorios de magos… ¡Sabia que este sitio era el que yo necesitaba! Cogemos varias cosas a correr como locos y podemos localizar una puerta a continuación. Kanelitah se dirige a ella y puede escuchar que en esa zona se escucha gente hablando y sonidos como chocando copas… ¿Qué? ¿¡Pero a donde nos lleva esa puerta!? Kanelitah solo con escuchar copas ya le brillan los ojos… Esto me da que va a ser otra aventura completamente loca… ¿hemos venido a jugar o a morir?

NPCs

[As imaxes amosadas a continuación son as que empreguei na campaña privada pero teñen os seus lexítimos dereitos, indico aqueles das que atopo a autoría. Os sexos e xéneros das criaturas poden non coincidir cos da campaña orixinal xa que aplico certos criterios na miña dirección como máster]

SarithBuppidoJimjarStoolHemezh

Ver o listado de sesións: Diario de Sesións – Furia Demoníaca